เริ่มจากแว่นครบชุด ไม่ใช่ระดับเมมเบรน
แว่นอัจฉริยะรวมไมโครโฟน ลำโพงเปิดหู แบตเตอรี่ และอิเล็กทรอนิกส์ไว้ในกรอบแคบที่บิดงอ พับ และสัมผัสผิวหนัง เป้าหมาย IP67 จึงต้องออกแบบตัวเรือนประสานกัน เมมเบรนอะคูสติกกันน้ำปกป้องช่องเสียงได้ แต่ไม่อาจซีลบานพับ รอยต่อตัวเรือน หรือทางผ่านสายที่อื่นในกรอบ
ต่อไปนี้เป็นกรอบวิศวกรรมที่เสนอ ไม่ใช่รายงานแว่นรุ่น Shieldzone ที่รับรองแล้ว ต้องกำหนดขนาด เกรดเมมเบรน ความกว้างกาว และขีดจำกัดเสียงจากแบบอุปกรณ์จริงและผลทดสอบ ภาพปกเป็นภาพแนวคิด
1. กำหนดความหมายของ IP67 สำหรับผลิตภัณฑ์
IP67 รวมการป้องกันฝุ่นเข้าแบบปิดสนิทกับการป้องกันผลจากจมน้ำชั่วคราวภายใต้เงื่อนไขทดสอบ IEC 60529 สำหรับอุปกรณ์เล็ก มักอธิบายว่าจมน้ำลึก 1 เมตร 30 นาที ยืนยันขั้นตอนที่ใช้ การจัดตัวอย่าง และเกณฑ์ยอมรับกับห้องปฏิบัติการก่อนอนุมัติแบบ
สมรรถนะจมน้ำเพียงอย่างเดียวไม่ยืนยันการทนล้างแรงดันสูง ฝักบัวร้อน ผงซักฟอก น้ำทะเล เหงื่อ หรือครีมกันแดด เพิ่มการทดสอบแยกตามการใช้งาน และระบุว่าข้อกำหนดรวมเสียงขณะเปียก การฟื้นตัวหลังแห้ง การชาร์จ และการทำงานบานพับหรือไม่ [1][2]
2. วาดแนวกั้นน้ำและทุกทางเลี่ยงที่เป็นไปได้
เตรียมภาพตัดขาแว่นแต่ละข้าง ระบุช่องไมโครโฟน ช่องลำโพง รอยต่อตัวเรือน ปุ่ม ขั้วชาร์จ รอยต่อเลนส์หรือกล้อง และทางสายผ่านบานพับ แต่ละจุดให้ระบุสิ่งที่กั้นน้ำและจุดต่อกับซีลถัดไป การเคลือบอิเล็กทรอนิกส์ไม่แทนกลยุทธ์ซีลตัวเรือนที่ตกลงไว้
สถาปัตยกรรมเริ่มต้นที่มีประโยชน์แยกปริมาตรอิเล็กทรอนิกส์ที่ปกป้องออกจากทางเสียงภายนอกที่ตั้งใจให้เปียก หากขาซ้ายขวาซีลแยก ให้ประเมินเป็นปริมาตรแยก ช่องระบายเดียวปรับสมดุลโพรงที่ไม่มีทางก๊าซเชื่อมไม่ได้ ทบทวนการเคลื่อนบานพับและการบิดกรอบไม่ให้การสวมปกติลอกซีลกาว
3. ช่องไมโครโฟน: ออกแบบเมมเบรนร่วมกับช่องเสียง
ชุดชั้นไมโครโฟนตัวเลือกคือช่องป้องกันภายนอก พื้นที่หน้าที่ระบายน้ำได้ เมมเบรนอะคูสติกกันน้ำที่มีขอบกาวต่อเนื่อง และทางควบคุมถึงไมโครโฟน MEMS นี่คือสถาปัตยกรรมให้ประเมิน ไม่ใช่ลำดับชั้นสากล แพ็กเกจไมโครโฟน ทิศประกอบ และพื้นที่ซีลเป็นตัวกำหนดชุดสุดท้าย
บันทึกพื้นที่เมมเบรนที่เปิดจริง เส้นผ่านศูนย์กลางด้านในกาว ความหนาช่อง ระยะถึงไมโครโฟน และค่าคลาดเคลื่อนแนว กันกาวล้นและเศษประกอบออกจากพื้นที่ทำงาน เปรียบเทียบความไว การตอบสนองความถี่ เสียงรบกวนในตัว และอัตราส่วนสัญญาณต่อเสียงรบกวนในฟิกซ์เจอร์และตัวเรือนสุดท้ายเดียวกัน สำหรับอาร์เรย์ เปรียบเทียบแอมพลิจูดและเฟสระหว่างช่องด้วย เพราะช่องไม่เท่ากันกระทบการสร้างลำเสียงได้
หากทำได้ วางช่องให้พ้นผิวหนังปิดโดยตรง และศึกษาลมรบกวนกับน้ำค้างในท่าสวมที่เลือก ผลสูญเสียจากการแทรกต่ำบนช่องห้องปฏิบัติการใหญ่ไม่ได้ยืนยันสมรรถนะช่องแว่นแคบ
4. ลำโพงเปิดหูต้องตัดสินใจด้านเสียงแยก
อย่านำเมมเบรนไมโครโฟนไปใช้ที่ช่องลำโพงโดยอัตโนมัติ ระยะขยับลำโพง พื้นที่ช่อง ปริมาตรโพรงหน้า และการสูญเสียความดันเสียงที่ยอมรับได้เป็นโจทย์ต่างกัน ตามทรานสดิวเซอร์ที่เลือก ให้เปรียบเทียบโพรงหน้าลำโพงที่ปกป้องกับสถาปัตยกรรมทรานสดิวเซอร์กันน้ำที่ซีลแยก
ใช้ชุดชั้นต้นแบบประเมินการตอบสนองความถี่ ระดับเสียง ณ จุดฟัง ความเพี้ยน ความสม่ำเสมอสเตอริโอ และเสียงหึ่ง ตรวจระยะเมมเบรนที่การขับสูงสุดและแรงกดขณะจับ ตาข่ายนอกป้องกันเศษหรือแรงกลได้ แต่เพิ่มอีกชั้นและควรประเมินร่วมกับเมมเบรน กาว และตัวเว้นระยะ
น้ำที่ค้างนอกแนวกั้นสมบูรณ์อาจเปลี่ยนเสียงชั่วคราว วัดทันทีหลังสัมผัสตามตกลงและวัดซ้ำหลังช่วงฟื้นตัวที่กำหนด โดยใช้ทิศและวิธีทำให้แห้งคงที่ อย่าเรียกเสียงอู้อี้ชั่วคราวว่ารั่วก่อนตรวจทางเข้าจริง
5. ปรับสมดุลความดัน: ตรวจทุกโพรงปิดว่าต้องมีช่องระบายหรือไม่
อุณหภูมิเปลี่ยนและแรงประกอบหรือจับอาจสร้างความต่างความดันในขาแว่นปิดขนาดเล็ก ประเมินปริมาตรว่างที่เชื่อมกัน รูปแบบอุณหภูมิที่คาด ความต่างความดันที่ยอมให้ และเวลาปรับสมดุล แล้วตัดสินว่าทางเสียงให้ก๊าซแลกเปลี่ยนพอหรือจำเป็นต้องมีช่องระบายความดันกันน้ำให้อากาศผ่านแยก
ช่องระบายความดันและเสียงมีเป้าหมายหลักต่างกัน ระบุอัตราไหลที่ความดันกำหนดในรูปทรงติดตั้งจริง อย่าเลือกจากตัวเลขไหลที่ไร้เงื่อนไข ให้ทางก๊าซโล่งและห่างกาว สารห่อหุ้ม ผิวหนัง และน้ำคลุมถาวร ช่องให้ก๊าซผ่านไม่ระบายน้ำขัง ไม่แทนอุปกรณ์ระบายความดันนิรภัยแบตเตอรี่ และไม่รับประกันตัวเรือนไร้ควบแน่น
6. ขอบกาวเป็นส่วนหนึ่งของชิ้นส่วนกันน้ำ
สร้างพื้นที่ซีลเรียบต่อเนื่อง ควบคุมแนวแบ่งแม่พิมพ์ ลายผิว ระดับเคลือบ และครีบใต้กาว กำหนดความกว้างยึดติดจากวัสดุรองจริง ค่าคลาดเคลื่อนสะสม ภาระสิ่งแวดล้อม และคำแนะนำผู้ผลิตกาว ไม่มีความกว้างขั้นต่ำสากลที่รับประกัน IP67
ตรวจสอบความเข้ากันได้กาวกับพอลิเมอร์กรอบ สี และการปรับผิว กำหนดการทำความสะอาด แรงกด เวลาพัก ตำแหน่ง และการถอดไลเนอร์ ทดสอบชิ้นติดตั้งเรื่องขอบยก ย่น เมมเบรนเสียหาย และการเปลี่ยนหลังสัมผัสเหงื่อ เครื่องสำอาง ความชื้น และอุณหภูมิ ประเมินตัวเลือกไม่ชอบน้ำมันกับสารปนเปื้อนจริง ไม่ถือว่าทนผลิตภัณฑ์ดูแลผิวทุกชนิด
7. ตรวจสอบยืนยันเป็นขั้น รวมหลังเสื่อมเชิงกล
ขั้น A — คัดกรองวัสดุและชุดย่อย: เปรียบเทียบการต้านน้ำเข้า การตอบสนองเสียงหรืออัตราไหลที่เงื่อนไขระบุ และการยึดกาวบนวัสดุที่จะใช้ผลิต ใช้ช่องเปิดจริง ไม่ใช่เพียงชิ้นทดสอบวัสดุมาตรฐาน
ขั้น B — ประเมินอุปกรณ์ครบชุด: ทำขั้นตอน IP6X และ IPX7 ตามตกลงบนแว่นประกอบตัวแทน หากรั่วให้หาจุดรั่ว และวัดการทำงานไฟฟ้า ช่องไมโครโฟน และการตอบสนองลำโพงก่อนสัมผัส ในสภาพเปียกตามตกลง และหลังฟื้นตัว
ขั้น C — ความเชื่อถือได้: กำหนดกลุ่มและลำดับตัวอย่างสำหรับพับบานพับ งอกรอบ ตก วัฏจักรความร้อน ความชื้น และสัมผัสเหงื่อหรือเครื่องสำอางที่เกี่ยวข้อง ทำการตรวจซีลและเสียงสำคัญซ้ำภายหลัง เก็บประวัติตัวอย่างเพื่อสืบความล้มเหลวถึงภาระที่เกี่ยวข้อง
ขั้น D — ควบคุมการผลิต: เชื่อมผลคัดกรองความดันตกหรืออัตราไหลกับตัวอย่างที่ตรวจสอบยืนยัน รวมชิ้นบกพร่องที่ทราบ ช่องระบายให้อากาศผ่านมีการไหลก๊าซโดยตั้งใจ เครื่องทดสอบรั่วสำหรับตัวเรือนปิดสนิทจึงต้องมีฟิกซ์เจอร์ วิธี และขีดจำกัดเหมาะสม การคัดกรองประจำช่วยควบคุมกระบวนการ ไม่แทนการทดสอบรับรองคุณสมบัติ
8. ข้อมูลที่ส่งให้ Shieldzone ทบทวนวิศวกรรม
ส่งแบบตัดช่องและขาแว่น เงื่อนไขทดสอบ IP เป้าหมาย รายละเอียดไมโครโฟนหรือลำโพง พื้นที่เมมเบรนและยึดติด วัสดุรองและเคลือบ การเปลี่ยนเสียงที่ยอมให้ ปริมาตรว่างโพรงเมื่อเกี่ยวข้อง วิธีประกอบ และแผนความเชื่อถือได้ ทำเครื่องหมายข้อมูลลับตามต้องการก่อนแชร์
Shieldzone หารือตัวเลือกเมมเบรนอะคูสติก ช่องระบายป้องกัน และไดคัทความแม่นยำสูงตามข้อกำหนดเหล่านี้ได้ เริ่มเปรียบเทียบชุดชั้นตัวเลือกจำนวนน้อยในตัวเรือนของคุณ แล้วกำหนดสเปกวัสดุและประกอบตายตัวเมื่อมีหลักฐานระดับอุปกรณ์รองรับเท่านั้น